KOZLUK;

Samsun iline bağlı Terme ilçesinin irili ufaklı elliye yakın köyünün belki de en küçük köylerinden biri, fakat en hareketli ve tanınmış köyü unvanını elinden hiç bırakma­mış bir köydür. 
Batısı ve kuzeyini Sakarli Köyü, doğusunu Akcay Köyü, güney doğusunu Cilar Köyü, güney batısını Duman Tepa köyünün çevrelediği bir küçük köydür Kozluk köyü. Yakın ilişki içinde bulundukları köyler de vardır. Bunların içinde Kusca, Evci, Gobu, Zembek, İkizce, Çatak ve Kiraztepe Köylerini sayabiliriz.

Kozluk Köyü’nün Terme ve Ünye arasında olması nedeniyle,  bu iki ilçe ile hemen hemen her gün gidiş ­gelişi olmaktadır. Ünye, Ordu ilinin bir ilçesi olmasına rağmen, en az Terme kadar ilişkisi bulunmaktadır. Kozluk Köyü’nün Terme’ye 15 km ve Ünye’ye 18 km mesafede olması, her iki ilçe ile de münasebetini geliştirmesine sebep olmuştur.

Kozluk’ta pazar, Pazar günleri kurulmaktadır. Pazar kurulan bütün köyler arasında, Kozluk Köyü kadar kalabalık ve aktif köy yoktur. Hayvan Pazari, başlı başına bir ekoldür denebilir. Hayvan alım ve satımı bir yana, bilhassa sığır etinden yapılan izgara ve mangalcilik da çok sevilmektedir. Öyle ki, Pazar günleri bütün resmi kuruluşların tatil olduğu, Kozluk’ta da Pazar kurulduğu için, çevre köy ve ilçelerinden ızgara yemek için gelenler meşhurdur. Ayrıca şunu da belirtmekte fayda görüyorum; Kozluk Köyü ve çevresinin hayvan etleri, otu ve suyunun özelliğinden olsa gerek, çok lezzetlidir. Kozluk’ta ızgara yiyen bir va­tandaşın, tadı damağında kalır desek, mübalağa etmiş sayılmayız.

KOZLUK VE TARİHİ:

Kozluk köyünün eski tarihi, Rum kökenli insanlarla başlamıştır. Trabzon  Pontus Rum imparatorluğunun uzantıları, buralara kadar gelmiştir. Rumlar yüz yıllar boyu buralarda hüküm sürmüşlerdir. Osmanlı hükümdarı Yıldırım Beyazıt’ın Trabzon’u fethetmesi ve Pontus imparatorluğunu tarihten silmesi, Rumların ve yöre halklarının hayatının değişmesine sebep olmuştur. 

Osmanlı İmparatorluğu’nun enbüyük özelliklerinden birisi de, fethedilen yerlerde kesinlikle dinde ve törelerdeki yaşamlarında müdahil 

olmamaları ve asla zorlama yapmamalarıdır. Bu nedenledir ki, Rumlar, Pontus’un yıkılmasından sonra da, Osmanlı hakimiyeti altında  yüz yıllar boyu kalmalarına rağmen, asla rahatsız edilmemişler ve her türlü serbesti yet içerisinde yaşamlarını idame ettirmişlerdir. 
Ta ki, Osmanlı İmparatorluğunun zayıf düşmesi ve parçalanmaya başlamasına kadar. Bu tarihlerde Rumlar, Yunan, İngiliz, Fransız ve İtalyan gibi işgalcilerle işbirliği yapmışlar, Yüz yıllardır beraber yaşadıkları eski komşularını, arkadan hançerleme cüretini göstermişlerdir. Bu kalleşliğe tahammül edemeyen yerli halk ise, Rumlarla hesaplaşmaya gitmiş, savaş kazanıl­dığında da tamamı bu yörelerden sürmüşler ve dolayısı ile Rumlar ihanetin bedelini ağır öde­mişlerdir.

Kozluk Köyü ve civar Koyler de de, yukarıda bahsettiğimiz gerçek olayların birer uzan­tısı olmuşlardır. 1877  Osmanlı ­Rus savaşının başlaması, başta Batum olmak üzere, bütün Karadeniz sahillerini de menfi yönde etkilemiştir. O zamana kadar Osmanlının elinde bulunan Batum ve çevresi, Rusların  buralara kadar gelip dayanmalarıyla tamamen karışmış ve Rus zulmünden korkan insanlar, başlarının çaresine bakmaya başlamışlardır. Batum’da bulunan bilhassa Musluman vatandaşlar, ayrı bir zulme tabi tutulmuşlar, sadece Müslüman oldukla­rı için, bilhassa erkekler öldürülmeye ve esir alınmaya başlanmıştır. Gürcü kökenli olan bu Müslüman insanlar, başlarının çaresine bakmaya başlamışlar, oralarda artık yaşamalarının mümkün olmadığını görünce de, batıya doğru, Karadeniz  sahillerine göç etmeye başlamışlardır.

Rus zulmünden kaçan gürcü insanların bir kısmı da, Fatsa, Ünye, Terme ve Çarşamba gibi yerleşim yerlerine gelmişler, müsait olan yerlere yerleşmeye başlamışlardır. Ge­nellikle sahil kesimlerinin bataklık ve sivrisinek açısından tehlike arz etmesinden dolayı, mecburen üst kesimler dediğimiz dağlık ve ormanlık alanlarda yer tutarak buralarını mesken tutmaya başlamışlardır. İşte bu hengâmede, Kozluk Koyu de bu gürcü  insanlardan nasi­bini almaya başlamıştır.

Gürcüler, Eski Kozluk adı verilen, Duman Tepe’nin eteklerinde­ki yerlere, yavaş yavaş yerleşmeye başlamışlardı. Bir kısım gürcüler ise, aynı paralelde bulu­nan Leylek semtine yerleşmişlerdi. Çoğunluk olarak Eski Kozluk, mesken tutulmuştu denilebi­lir.

Kozluk isminin nereden geldiğini araştırdığımızda; bu bölgede bol miktarda ceviz ağaçlarının olduğu, Rumlar zamanından beri buraların Kozluk adıyla anıldığını öğren­mekteyiz. Yani Kozluk adının, Cevizlik manasına gelen ve Rumlar tarafından kullanılan bir isim olduğu anlaşılmaktadır.

1877 Osmanlı Rus harbi, Kozluk köyünün kuruluşunun başlangıcı sayılabilir. Bu ta­rihten önce, Rumlardan başka, Köyümüze gelen birilerinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Batum’dan göç eden gürcülerin bir kısmı, yukarı Kozluk denilen bölgeye  yerleşmeye başlamışlardır. Bunlardan bazıları şunlardır;

Demirci oğlu Molla Hüseyin (Hüseyin TEKİN’ in Dedesi), Kulpan (Selahattin AYYILDIZ’ in Dedesi), Cilhasan (Leylek Hatibi’nin Babası), Turaka (Rafet KAVUS’ un Dedesi), Ismail Pehlivan (Kurt Cemal ve Ali’nin Babası), Ferat (Hacipalak ve Dursun Ahmet’in Dedeleri), Hoca Abdullah (Musa Dayının Babasi), Meydanoglu (Kantarci’nin Babasi), Batumlu (Ismail Kılıç’ın Kayınpederi) gibi bir  çok Gürcü ve Türk kökenli dedelerimiz, Kozluk Köyüne ilk yerleşen insanlardan bazılarıdır.

KOZLUK KÖYÜNÜN KURULUŞU:

1956 yilina kadar Cilar Koyu’nun bir mahallesi olan Kozluk Köyü, yavaş yavaş to­parlanmaya başlayınca, ayrı bir köy olma ve ayrı bir muhtarlık kurma hevesine kapılmistir. Cilar Köyü muhtarlığına o zaman Mehmet ÇAVUŞ bakıyordu. Kozluk Köyü’nü ise, henüz askerden yeni gelmiş ve son seçimde aza olarak seçilmiş olan Hüseyin TEKİN  temsil ediyordu. Köylülerin istekleri, aza nezdinde Muhtar Mehmet ÇAVUŞ’ a iletildi, gerekli istişareler yapıldı ve en sonunda bunun uygun olduğuna karar verilerek Kaymakamlık nezdinde girişimlerde bu­lunulmaya karar verildi. Bu tarihlerde yıl 1955’i gösteriyordu.

Cilar muhtarı ile yapılan mutabakat sonucu 1956 yılındaki mahalli idare seçimi ile, Kozluk Köyünde seçim yapılacak ve köy müstakil bir statüye kavuşturulacaktı. Bunun için ge­rekli hazırlıklar yapıldı. Muhtar adayları adaylıklarını açıkladılar. 3  kişi muhtarlığa adaylığını koymuştu. Bu adaylar; aza olarak görev  yapan Hüseyin TEKIN, Mustafa OCAK ve Sefer AYYILDIZ  idi. 

İLK MUHTAR; ­  HÜSEYİN TEKİN

5 ŞUBAT 1956  yılında yapılan muhtarlık seçimini Hüseyin TEKİN  kazandı. Yeni ih­tiyar heyeti belirlenir belirlenmez, hemen işe koyuldular. Yapılacak işleri çoktu çünkü yeni bir köy yeri teşekkül ettirilmeye çalışılıyordu. Hemen caminin arka tarafına, çocukların Kuran­ı Kerim öğrenmeleri için mektep ve bir de hocanın kalacağı ev planı yapılarak faaliyete geçi­rildi. 

1961’deki askeri darbeden sonra mühür; 21 Ağustos 1961’ de Halk partili muhtar Hüseyin TEKİN’ den alınarak Demokrat Partili Mevlut AYYILDIZ’ a verilmiştir.

IKINCI MUHTAR; MEVLUT AYYILDIZ

Mevlüt AYYILDIZ, iyi niyetli bir insandı. Elinden geldiğince bir şeyler yapmak istiyordu. Okuma yazma bilmemesi onun dezavantajı idi. Emirle gelen bir muhtar olduğu için, sürekli Terme Kaymakamından emir alarak iş yapmak mecburiyeti vardı. Askeri dönem devam edi­yordu ve adeta emir komuta zinciri içindeki muhtarlık çok fazla sürmeden sona erdi. 
Bir yıl sonra yeni bir muhtarlık seçimi yapılması için hazırlıklar tamamlandı ve seçim gü­nü geldi çattı ve secimi Ahmet KUL kazandı.

UCUNCU MUHTAR; AHMET KUL

Artık Kozlukta Ahmet KUL dönemi başlamıştı. Yeni muhtar, oldukça atak birisi idi. Eko­nomik durumunun çok iyi olması onun en büyük avantajı idi. Ahmet KUL ilk is olarak, 1962 yılında köyümüze bir postane getirmeyi başarmıştı. Köyde ilkokulda yoktu ve Ahmet KUL köye ilkokulu getirmek için kolları sıvamıştı ve 1963 yılında Kozluk yeni okuluna kavuşmuştu. Okulun yan tarafına öğretmenler için de bir lojman yapılmıştı.

Postane ve İlkokul gibi iki ayrı hizmetin gelmesi, köyün çehresini değiştirmiş ve en azından 20 yıl ileriye götürmüştü. Yine aynı hızla giden muhtar Ahmet KUL, bir de bu hizmet­lere Tarım Kredi Kooperatif ini  ilave etmişti. Hizmetler ardı ardına gelince,  Kozluk kö­yünün çehresi adeta değişmeye başlamıştı.

Dört yıl sonra yapılan muhtarlık seçimlerini, yaptığı hizmetlerin karşılığı olarak, yine Ah­met KUL kazanmıştı. Bu arada İlkokulda okuyan çocukların son sınıfa gelmiş olmaları, veli­lerle birlikte muhtarı da düşündürüyordu. 
Öyle ya, kızlı erkekli bir sürü köy çocuklarının Ortaokul sorunu ortaya çıkmıştı. Koz­luk köyüne mutlaka Ortaokul getirmek lazımdı. Aksi takdirde bu çocuklarımızın, Terme ya da Üye’de okutulması, hemen hemen imkansızdı. Maddi durumu iyi, çok az bir veli bunu başa­rabilirdi.
Okul bitmeden hemen faaliyete geçildi. Bu arada Sakarlı köyü de Ortaokul için bastırı­yordu. Zaten Sakarlı köyü Kozluk köyü ile her zaman rekabet halinde olmuştu. Tekrar aynı sahneler yaşanıyordu, Sakali Köyü ile Kozluk Köyü kıyasıya mücadele verdiler. Milli  Eği­tim Bakanlığı bu iki köyün bir tanesine Ortaokul vermek istiyordu. Her iki taraf bütün güçleri ile baskı yapınca, gelecek seçim günlerini de dikkate alan Bakanlık yetkilileri, her iki köye bir­den Ortaokul açılması  için karar aldı ve karar köylülere bildirildi. Artik Koyumuzun birde ortaokul u vardı.

1966 yılında Köyümüzde sut fabrikası kurulmuş ve bu fabrika sayesinde köyümüzden 30  kişi Almanya’ya isçi olarak gönderilmişti.

DORDUNCU MUHTAR; AZMI CIFTCI

Yapılan seçimlerde seçimi Azmi ÇİFTÇİ kazanmıştı. Ahmet KUL’ lu yıllar geride kalmış ve yeni bir dönem başlamıştı. Azmi ÇİFTÇİ  ilk iş olarak köyün su işi ile ilgilendi. Kurtun de­nen bir köyden su almak için anlaşarak gerekli hazırlıkları yaptı. DSİ den borular getirildi ve İmece usulü ile hendekler kazılarak borular döşendi. Köylü muhtara yardımcı oluyordu. Çün­kü köylüler susuzluktan çok çekmişlerdi ve hala da çekiyorlardı. Yapılan uzun çalışmalardan sonra köye su akıtıldı. Fakat isale hattının en az 30 Km. olması ve çok değişik arızaların or­taya çıkması sebebiyle tam randıman alınamamıştı. Köyün su problemleri tam manası ile çö­zülmüş değildi.

Muhtar ikinci iş olarak, köyün orta yerinden geçen derenin ıslah çalışmalarına başladı. Bu çok gerekli bir durum idi. Sürekli olarak dere kenarları uçuyor ve toprak kaybı nedeniyle köyün zaten küçük olan meydanı gittikçe azalıyordu. Dere kenarına istinat duvarı için bazı gi­rişimler yapıldı ama muvaffak olunamadı. Yapılan emekler bir SEL darbesi ile yıkılıp gitti. Muh­tar daha sonra dere kenarlarına köy dükkânları yaparak dere kısmını kapama yoluna gitti ve bazı dükkânları kiraya vererek köye gelir sağlamaya çalıştı. Bunun arkasından da, köyün köy odası olmadığından olsa gerek, bir de köy odası inşaatı başlatarak tamamladı. Bu bina şu an­da Belediye binası olarak kullanılmaktadır. Bundan önce de Ortaokul binası olarak kulla­nılmıştı. 

BESINCI MUHTAR; SELAHATTIN AYYILDIZ

Kozlukta ta artık Selahattin AYYILDIZ’lı yıllar başlamıştı. Yeni muhtar, hemen he­men her muhtar gibi, yolların bakımı ve su problemlerine el attı. Yolların bakımı yapıldıktan sonra, Kürtünden gelen suyun daha iyi akması için bazı çalışmalar yapıldı.
Ne var ki, Çingene Tevfik lakaplı şahsın torunu Arap  Mustafa adlı genç, bu köyden bir kız kaçırmıştı. Kürtünlüler şiddetli bir şekilde bu duruma itiraz ederek kızı geri istemişiler, ak­si halde, köyün suyunu kesme tehdidinde bulunmuşlardı. İlk önceleri bir blöf olarak algılanan bu olay, daha sonra ciddiyete binmiş ve köyün suyunu kesmişlerdi. Araya bir çok hatırlı insan­ların girmesi ve devletin de buna müdahil olması sağlanmışsa da, bir türlü bu insanlar ikna edilemediğinden, Kürtün köyünden gelen sudan vazgeçilmek zorunda kalınmıştı. Muhtarın bu olayda çok zorda kaldığını da belirtmemiz gerekiyor. Kozluk köylüleri, su sendromunu  yeniden yaşamaya başlamışlardı.

Selahattin AYYILDIZ; aralıksız 11 yıl muhtarlık görevi yaparak en uzun görevde kalan muhtar unvanını elinde tutmaktadır.

ALTINCI MUHTAR; MEHMET CIFTCI